ترجمه : احمد بن اسحاق به حضور ( امام هادى ) ابى الحسن عليه السلام نوشت : به درستى رده دختر مقاتل از دنيا رفت و مزرعه‌اى را قطعه‌قطعه در جاهاى متعددى از خود باقى گذاشته است و وصيت كرده براى آقا در قطعات به اندازه‌اى كه بيش از مقدار ثلث ( 13 ) تركه مىباشد و ما وصى او هستيم و دوست داشتيم كه قضيه را به عرض آقا برسانيم كه اگر امر فرمود ، وصيت را به همان نحوى كه هست - بيش از مقدار ثلث - اجرا كنيم و اگر دستور ديگر بفرمايند باز اطاعت مىكنيم به هرچه امر بفرمايند : حضرت با خط خود نوشتند براى او در تركه‌اش نيست مگر به اندازهء ثلث و اگر شما ( ورثه بوده ) و تفضل كرديد ( بيش از ثلث را امضا نموديد ) براى شما جايز است . « كان لمحمد بن الحسن بن ابى خالد غلام لم يكن به باس عارف يقال له ميمون فحضره الموت فأوصى الى أبى العباس الفضل بن معروف . . . بجميع ميراثه و تركته ان اجعله دراهم و ابعث بها الى ابى جعفر الثانى عليه السلام و ترك اهلا حاملًا و اخوة و قد دخلوا الإسلام و امّا مجوسية قال ففعلت ما اوصى به و جمعت الدراهم و دفعتها الى محمد بن الحسن الى ان قال ؛ و اوصلتها اليه فامره ان يعزل منها الثلث فدفعها اليه و يرد الباقى الى وصيه يردها على ورثته » . « 1 » ترجمه : محمد بن حسن ، غلامى نيك و عارف داشت به نام ميمون كه مرگش فرا رسيد و وصيت كرد بر فضل بن معروف كه همهء ميراث و تركهء او را نقد كند و درهم نموده و به حضور امام جواد عليه السلام بفرستد و زنى حامله و برادران تازه مسلمان و مادر مجوسى ورثه داشت مىگويد : وصيت را انجام دادم و درهمها را به محمد بن حسن دادم . . . به حضور حضرت رسانيدم پس فرمودند : ثلث را جدا كن بده ( يعنى به خود حضرت جواد عليه السلام ) و امر كردند : باقى را به ورثهء او برگرداند . « عن الحسين بن مالك قال : كتبت الى أبى الحسن عليه السلام : اعلم سيدى ان ابن اخ لى توفى و اوصى لسيدى بضيعة و اوصى ان يدفع كل ما فى داره حتى الأوتاد تباع و يحمل الثمن الى سيد و اوصى به حج و اوصى للفقراء من اهل بيته و اوصى لعمته و اخيه به مال فنظرت فاذا ما اوصى به اكثر من الثلث و لعله يقارب النصف مما ترك و خلف ابنا لثلاث سنين و ترك دينا فراى سيدى ؟ فوقع عليه السلام يقتصر من وصيته على الثلث من ماله و يقسم ذلك بين من اوصى له قدر سهامهم ان شاء الله » . « 2 » ترجمه : به حضرت ابى الحسن عليه السلام نوشتم : سرورم بدان كه پسر برادرم مرده و وصيت كرده ،

--> ( 1 ) - وسائل ج 13 ، ص 366 از تهذيب ج 2 ، ص 389 و استبصار ج 4 ، ص 125 . ( 2 ) - وسائل ج 13 ، ص 368 - از تهذيب ج 2 ، ص 386 و استبصار ج 4 ، ص 124 و فروع كافى ج 2 ، ص 251 .